Οικονομική διαχείριση του παιχνιδιού

[nikolgiorgos]

Γενικά το ποδόσφαιρο δεν είναι δίκαιο άθλημα ούτε παίζεται με ίσους όρους. το ίδιο και το παιχνίδι μας.
Το θέμα είναι να μπορείς να το απολαμβάνεις και χωρίς να πορώνεσαι και καλά για τις επιτυχίες.
Στο κάτω κάτω, υπέρτατος κριτής είναι ο εαυτός μας.
Με την πρώτη μου ομάδα, όπου χρησιμοποιώ εξτρά, έχω πολλούς τίτλους και τρεμπλ κι νοιώθω ικανοποιημένος μ’αυτό.
Επίσης νοιώθω ικανοποίηση που τα κατάφερα χωρίς να έχω χτίσει την σούπερ ομάδα. Πάντα πήγαινα με εξάστερους (αλλά και 5*) παίκτες στους τελικούς μου. Σπάνια είχα 7* παίκτες και αυτούς ίσα ίσα στην αρχή του 7ου αστεριού.
Με την άλλη μου ομάδα την μικρή, πήρα το τρεμπλ την περασμένη σεζόν, βάζοντας στόχο και πρόκληση να το κάνω με 5* παίκτες και τα κατάφερα.
Επίσης έχω παίξει με 2 ομάδες σε πρωταθλήματα με φίλους, μια φορά από εδώ από φίλους ξένους του φόρουμ και μια φορά με φίλους από Ελλάδα.
Οι επιτυχίες μου ήταν αξιόλογες και χωρίς να χρησιμοποιώ τίποτα παραπάνω από αυτά που δίνει το παιχνίδι. Πήρα πρωταθλήματα και ch.l. με 4* και 5* παίκτες και το φχαριστήθηκα που έπαιζα και με φίλους.

Το να έχω ομάδα με 7*-8* παίκτες και να κερδίζω κάθε χρονιά τίτλους, δεν νομίζω ότι έχει και πολύ νόημα ούτε είναι κάτι να περηφανεύομαι ούτε θα με κρατούσε για πολύ καιρό στο παιχνίδι.